Wandelend door het onzekere water, over bruggen die lopen door verre woestijnen. Omdat niemand vinden zal wat wij willen, en wij nooit vinden zullen wat we gaan gebruiken. Waarvoor, wanneer, en hoe blijft altijd de vraag. Ook hoe wij deze gaan stellen, verward, dwaas lopen we vooruit. We weten niet beter, en zullen onze grenzen ook nooit verleggen. We durven niet. Onzeker blijven we achter in de kennis die ons begeleid tot het einde, en die zal komen. Voor jou en voor mij, alleen niet voor wat komen gaat.