Ja er is iets!
Nee dit keer geef ik geen cadeautjes weg! Dit keer is iets ontastbaars aan de beurt om aan de kaak te stellen. Wat natuurlijk behoorlijk lastig is. En dat is dit onderwerp ook! Behoorlijk lastig. Ja heb je er wel eens over na gedacht om zelfmoord te plegen? Gewoon is even lekker een bijl door je keel halen, om hem daarna nog is even chill heen en weer te wippen om te zien wat er nou gebeurt. Daarmee bedoel ik niet dat je graag wilt zien hoe je halve nek openligt en hoe het bloed alle kanten op spuit. Nee daarmee bedoel ik hoe het is om nou eens dood te zijn. Gewoon is ff lekker niet meer leven!
Ja dood zijn vinden mensen vaak niet zo leuk. Nee ik zeg het verkeerd, mensen denken vaak dat ze dood zijn niet zo leuk vinden. En dat is natuurlijk een wereld van verschil. Dat is hetzelfde als iets niet eten omdat je het nog nooit gegeten hebt of om iemand niet te willen kennen, omdat je hem niet kent. En omdat mensen dood gingen beschouwen als iets afschuwelijks, iets dat je beter niet kan doen. Is men in de loop der jaren, dingen gaan verzinnen om het te verhullen. Om de dood iets minder erg te maken. Men bedacht een hemel, de eeuwige jachtvelden, reïncarnatie, wij verzonnen maar alles om te bedenken dat we na de dood nog gewoon door konden gaan. De gedachte dat we elkaar allemaal weer weerzien, en dat alleen de goede mensen overblijven is natuurlijk prachtig. En wat is er mooier dan geloven dat je je ouders ooit weer zult weerzien. En omdat er toch niets is naar de dood, kunnen we het toch net zo goed maar geloven? Waarom zouden we ons zelf niet voorliegen met de gedachte dat alles goed komt? We zijn er dan toch niet meer om ons tegendeel te bewijzen en het gaat toch tenslotte om het leven?
En juist dat laatste stukje, dat het om het leven gaat, kijk dat vergaten veel gelovigen. En nog steeds zijn er mensen die zo graag naar de hemel verlangen dat ze hun aardse bestaan bijna ondragelijk voor zichzelf maken om maar daar boven bij onze heer God te komen. Misschien hebben we onze hemel te veel opgehemeld en het te mooi voor onszelf gemaakt. Dat we ons doel vergeten zijn, en ons middel als doel hebben gesteld. Natuurlijk kun je hier tegen in brengen dat god zou kunnen bestaan, en dat hij mij misschien wel vanaf zijn wolk daar boven aan het uitlachen is. Maarja dat zien we dan in de hemel nog wel he? Dan kom ik gezellig een kopje thee met je drinken terwijl ik toegeef dat ik er misschien toch wel een beetje naast zat.
Jeezus hee, heb ik al zon lange tekst geschreven. Man het lijkt al bijna de bijbel wel. En nu we het daar toch over hebben. Waarom zullen we niet gewoon een stukje lezen.
De apostelen kwamen weer terug bij Jezus en vertelden hem over alles wat ze gedaan hadden en wat ze de mensen onderwezen hadden. Hij zei tegen hen: ‘Ga nu mee naar een eenzame plaats om alleen te zijn en een tijdje uit te rusten.’ Want het was een voortdurend komen en gaan van mensen, zodat ze zelfs niet de kans kregen om te eten. Ze voeren met de boot naar een afgelegen plaats, om daar alleen te kunnen zijn. Maar hun vertrek werd opgemerkt en velen hoorden ervan, en uit alle steden haastten de mensen zich over land naar die plaats en kwamen er nog eerder aan dan Jezus en de apostelen. Toen hij uit de boot stapte, zag hij een grote menigte en voelde medelijden met hen, omdat ze leken op schapen zonder herder, en hij onderwees hen langdurig. Toen er al veel tijd was verstreken, kwamen zijn leerlingen naar hem toe en zeiden: ‘Dit is een afgelegen plaats en het is al laat. Stuur hen weg, dan kunnen ze naar de dorpen en gehuchten in de omtrek gaan om eten te kopen.’ Maar hij zei: ‘Geven jullie hun maar te eten!’ Ze vroegen hem: ‘Moeten wij dan voor tweehonderd denarie brood gaan kopen om hun te eten te geven?’ Toen zei hij: ‘Hoeveel broden hebben jullie bij je? Ga eens kijken.’ En nadat ze waren gaan kijken wat ze bij zich hadden, zeiden ze: ‘Vijf, en twee vissen.’ Hij zei tegen hen dat ze de mensen opdracht moesten geven om in groepen in het groene gras te gaan zitten. Ze gingen zitten in groepen van honderd en groepen van vijftig. Hij nam de vijf broden en de twee vissen, keek omhoog naar de hemel, sprak het zegengebed uit, brak de broden en gaf ze aan zijn leerlingen om ze aan de menigte uit te delen; ook de twee vissen verdeelde hij onder allen die er waren. Iedereen at en werd verzadigd. Ze haalden de overgebleven stukken brood op, waar wel twaalf manden mee konden worden gevuld, en ook wat er over was van de vissen. Vijfduizend mensen hadden van de broden gegeten.
Okee nu dwaal ik een beetje van mijn hoofdonderwerp af, maar dat maakt niet uit, daar komen we later wel weer op terug. Als je de bovenstaande tekst leest kun je er verschillende meningen over hebben. De een zal het een prachtig verhaal vinden, de ander zal zeggen dat dit toch helemaal niet kan, en nog een ander zal zeggen dat het verhaal niet leuk is omdat het over jezus gaat. Als je het in deze tijd over Jezus hebt, zal je al snel dit soort dingen te horen: “Met Jezus is het toch hetzelfde verhaal als Sinterklaas? Hij had een baard en bestaat niet?” of “Jahoor geloof jij in die man die over water kon lopen?”.
Jezus heeft integendeel wel dergelijk bestaan. Het was een man die goed kon vertellen en die iets duidelijk probeerde te maken aan wij mensen. Ik denk dat hij al heel vroeg door had, hoe wij mensen met elkaar om moesten gaan. Dat hij probeerde duidelijk te maken, dat je elkaar niet moest afslachten, maar dat je met elkaar moest delen. Wat er ook beschreven wordt in het stukje hierboven. Men vergist zich alleen in de teksten die in de bijbel staan. De bijbel is pas jaren na de dood van Jezus ontstaan, wat betekend dat de verhalen die Jezus vertelde en de boodschap die hij met zich mee bracht mondeling voort gezegd moesten worden. En de een vertelde het verhaal aan de ander, en die maakte het verhaal net wat groter. En de vijf broden die Jezus uitdeelde bij 20 mensen. Werden al snel vijf broden die Jezus uitdeelde aan honderden mensen. En zo moet je de bijbel ook lezen. Je moet het niet zien als een biografie van Jezus die jou precies verteld wat Jezus allemaal doet. Je moet het zien als een handleiding die jouw leert hoe je met mensen om moet gaan. Niet op zoek gaan naar een letterlijke verklaring uit de bijbel, maar ga op zoek naar de figuurlijke betekenis achter de verhalen. En dan denk ik, dat wij mensen nog een hele boel kunnen leren.
“Jezus was de Darwin van het jaar 0, alleen dan over de wetenschap van het samenleven.”
Jezus ging aan het eind van het verhaal dood. Hetzelfde als wij allemaal ooit zullen doen. En nee we zullen elkaar niet treffen. We zullen jezus niet de hand kunnen schudden om hem te bedanken voor de inzichten die hij gaf. Ons lichaam zal verrotten en langzaam over de hele wereld verspreid worden. Is dat geen mooie gedachte? Gewoon overal zijn, en er toch niet zijn. De dood is niet iets waar we ons druk over moeten maken. Omdat het namelijk geen gevoel is, geen gedachte, en geen geest.
Het is een status waarin jij er niet meer bent. Waarin er voor jouw geen wereld en hemel meer bestaan. En waarin jij je niet meer druk hoeft te maken over de problemen waar de rest van de wereld nog mee te maken heeft. Dood is zodoende ook niet erg voor jezelf, alleen voor na bestaanden is het een groot verlies.
“Ja ik geloof in Christus, alleen ga IK niet naar de hemel!”