Reflash

Vandaag stond ik op met het gevoel. Het gevoel dat mijn leven bepaalde, het gevoel dat mij liet bepalen wat goed en fout was, het gevoel dat mijn weg voor me uitstippelde. Dit gevoel word bepaald door alles wat anderen tegen mij zeggen, alle indrukken die ik krijg. Het milieu om mij heen bepaald hoe ik reageer, wat ik in mijn verdere leven ga doen en wat mijn gedachten zijn over goed en slecht. Jij bent dus ook degene die bepaald wie ik ben en wie ik ga worden. Voel je je machtig, of kan je verantwoordelijkheid niet aan en weet je niet goed hoe je op me in moet spelen? Ga je het milieu om mij veranderen, of kijk je toe en laat je het op zijn beloop?

Morgen sta ik op met een ander gevoel, die is bepaald door de uren daarvoor, de dagen daarvoor, en de jaren die ik heb meegemaakt. Misschien ben ik wel heel blij, of misschien ben ik wel heel verdrietig. Ik weet zeker dat het gevoel dat ik nu heb over enkele uren weer anders zal zijn. Misschien in mindere mate, misschien met een andere visie. Waar ik ooit rechts ging zal ik nu links gaan, omdat dat beter is voor mezelf. Misschien is het ook wel beter voor jou, misschien denk ik wel aan je terwijl ik deze stap neem. Maar jij bent een uit velen, en hoe belangrijk jij voor mij bent dat bepaal je helemaal zelf.

Gemaakt door mijn ouders, veranderd door jou.